Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Μια ιδιαίτερη μελισσοκομική προσέγγιση!

Παιδικές κατασκηνώσεις ιεράς Μητρόπολης Ξάνθης και Περιθωρίου!Δρυμιά Ξάνθης!
Εδώ και αρκετό καιρό είχα μια ιδέα που ήθελα να πραγματοποιήσω!

Κυριακή 17 Ιουνίου 2011.Τι καλύτερο λοιπόν , για τα 80 παιδιά τις κατασκήνωσης , μετά την Θεία Λειτουργία και στον ελεύθερο χρόνο που έχουν μέχρι το μεσημεριανό φαγητό να έρθουν σε επαφή με το θαυμαστό κόσμο της μέλισσας και την μελισσοκομία!

Μια κυψέλη παρατήρησης «ιδιοκατασκευή»Μερικά μελισσοκομικά εργαλεία , ένα laptop και μια TV για την παρουσίαση σε μορφή σλάιτς εικόνων και έτοιμοι!

Το κοινό μακράν το πιο απαιτητικό! Αλλά και αυτό που στο τέλος σου δίνει την ευχαρίστηση ότι έβαλες και εσύ ένα μικρό λιθαράκι ώστε να έρθουν αυτά τα π
αιδιά πιο κοντά την φύση και να γνωρίσουν την μέλισσα!

ο υποφαινόμενος εν έργο 1

Ενεργή συμμετοχή με μεγάλο ενδιαφέρον ειδικά από τις μικρότερες ηλικίες!

ο υποφαινόμενος εν έργο 2

Μια αναμνηστική φωτογραφία όλοι μαζί!

Η όλη σκέψη , υλοποίηση και οργάνωση ήταν δικιά μου και αφού συζητήθηκε και πήρα το οκ από τον Πρωτοσύγκελλο Αρχιμανδρίτη Μουτάφη Παντελεήμων πραγματοποιήθηκε!Είναι κάτι που ετοίμαζα εδώ και αρκετό καιρό και μου έδωσε μεγάλη ηθική ικανοποίηση!


Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Η ΙΣΚΑ

Τα παλιά τα χρόνια όταν δεν είχαν ανακαλυφθεί τα σημερινά μέσα ανάμματος φωτιάς, όπως τα σπίρτα, οι αναπτήρες, ο άνθρωπος άναβε την φωτιά με την βοήθεια της ίσκας. Η ίσκα είναι ένας μύκητας φυτό που αναπτύσσεται στους ξερούς και σαπισμένους κορμούς των δένδρων, ή σε σωρούς από φύλλα. Επιστημονικά λέγεται Αγαρικόν, το Έναυσμα, ή Πολύπορο, ο Πυρφόρος (Αγκάρικουμ Χιρουργιόρουμ ή Πολύπορους Ιγκνιάτιους). Οι μύκητες αυτοί συνήθως αποτελούνται από δισεκατομμύρια νεκρών ζωικών ή φυτικών μικροβίων, επάνω στο φυτικό υλικό στο οποίο αναπτύσσεται η αποικία των μικροβίων μεταλλάσσεται σαν ξερή φυτική ύλη μεγάλης περιεκτικότητας σε άνθρακα φαρφατιασμένο.

Συνήθως αυτοί οι μύκητες αναπτύσσονται στα δένδρα της Αμυγδαλιάς, Λεύκας , Μουριάς, Αμπέλου, Ελιάς, Οξιάς, Πεύκου, Εσπεριδοειδών, και ιδίως της Δρυς (Βελανιδιάς). Χρησιμεύει και σαν αιμοστατικό, επί των εγκαυμάτων και για την θεραπεία των κάλων.

Φυσικά χρησιμεύει και σαν καύσιμο για το καπνηστήρι του μελισσοκόμου

Η ίσκα εξωτερικά έχει χρώμα σταχτί προς το λευκό, ενώ εσωτερικά έχει καφέ χρώμα. Μοιάζει με το μανιτάρι, με την διαφορά όμως ότι αυτή είναι πολύ σκληρή, ενώ το μανιτάρι πάρα πολύ μαλακό.


Είπα λοιπόν και εγώ να δοκιμάσω!


Συλλογή από λεύκα με τον καλό μου φίλο και μελισσοκόμο Γιώργο.


Μερικά "γενναία " κομμάτια.

Φυσικά αφήσαμε τα μικρότερα σαν "μαγιά" ώστε να μεγαλώσουν για κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον!

Τεμαχισμός - αποξήρανση στον ήλιο - αποθήκευση και έτοιμα προς χρήση!

Έχει γίνει αρκετός λόγος για την ίσκα ως καύσιμη ίλη! Παρακάτω παραθέτω «από ιδία χρήση και παρατήρηση»τα πλεονεκτήματα και μειωνεκτήματα σε σχέση με την ξεραμένη πευκοβελόννα που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι μετά από εκτεταμένο χρονικό διάστημα χρήσης.

Πευκοβελόνες

(+) Εύκολο άναμα

Λίγα στερεά κατάλοιπα στο καπνηστήρι

(-) Μικρή διάρκεια καύσεις

Δυσάρεστη μυρωδιά που μένει σε ρούχα και δέρμα

Ίσκα

(+) Μεγάλη διάρκεια καύσεις

Αρκετά ελαφριά μυρωδιά που πάλι παραμένει αλλά σε μικρότερο βαθμό

(-) Δυσκολία εύρεσης και συλλογής

Αφήνει πολλά στερεά κατάλυπα και πίσσα που μπουκώνουν γρήγορα το καπνηστήρι

Δεν είναι άμεσα προς χρήση μιας και χρειάζεται κοπή και αποξήρανση

Ένα είναι όμως σίγουρο. Όσο πιο λίγο καπνίζουμε τα μελίσσια μας τόσο το καλύτερο και για αυτά και για μας!