Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Η ΙΣΚΑ

Τα παλιά τα χρόνια όταν δεν είχαν ανακαλυφθεί τα σημερινά μέσα ανάμματος φωτιάς, όπως τα σπίρτα, οι αναπτήρες, ο άνθρωπος άναβε την φωτιά με την βοήθεια της ίσκας. Η ίσκα είναι ένας μύκητας φυτό που αναπτύσσεται στους ξερούς και σαπισμένους κορμούς των δένδρων, ή σε σωρούς από φύλλα. Επιστημονικά λέγεται Αγαρικόν, το Έναυσμα, ή Πολύπορο, ο Πυρφόρος (Αγκάρικουμ Χιρουργιόρουμ ή Πολύπορους Ιγκνιάτιους). Οι μύκητες αυτοί συνήθως αποτελούνται από δισεκατομμύρια νεκρών ζωικών ή φυτικών μικροβίων, επάνω στο φυτικό υλικό στο οποίο αναπτύσσεται η αποικία των μικροβίων μεταλλάσσεται σαν ξερή φυτική ύλη μεγάλης περιεκτικότητας σε άνθρακα φαρφατιασμένο.

Συνήθως αυτοί οι μύκητες αναπτύσσονται στα δένδρα της Αμυγδαλιάς, Λεύκας , Μουριάς, Αμπέλου, Ελιάς, Οξιάς, Πεύκου, Εσπεριδοειδών, και ιδίως της Δρυς (Βελανιδιάς). Χρησιμεύει και σαν αιμοστατικό, επί των εγκαυμάτων και για την θεραπεία των κάλων.

Φυσικά χρησιμεύει και σαν καύσιμο για το καπνηστήρι του μελισσοκόμου

Η ίσκα εξωτερικά έχει χρώμα σταχτί προς το λευκό, ενώ εσωτερικά έχει καφέ χρώμα. Μοιάζει με το μανιτάρι, με την διαφορά όμως ότι αυτή είναι πολύ σκληρή, ενώ το μανιτάρι πάρα πολύ μαλακό.


Είπα λοιπόν και εγώ να δοκιμάσω!


Συλλογή από λεύκα με τον καλό μου φίλο και μελισσοκόμο Γιώργο.


Μερικά "γενναία " κομμάτια.

Φυσικά αφήσαμε τα μικρότερα σαν "μαγιά" ώστε να μεγαλώσουν για κάποια άλλη στιγμή στο μέλλον!

Τεμαχισμός - αποξήρανση στον ήλιο - αποθήκευση και έτοιμα προς χρήση!

Έχει γίνει αρκετός λόγος για την ίσκα ως καύσιμη ίλη! Παρακάτω παραθέτω «από ιδία χρήση και παρατήρηση»τα πλεονεκτήματα και μειωνεκτήματα σε σχέση με την ξεραμένη πευκοβελόννα που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι μετά από εκτεταμένο χρονικό διάστημα χρήσης.

Πευκοβελόνες

(+) Εύκολο άναμα

Λίγα στερεά κατάλοιπα στο καπνηστήρι

(-) Μικρή διάρκεια καύσεις

Δυσάρεστη μυρωδιά που μένει σε ρούχα και δέρμα

Ίσκα

(+) Μεγάλη διάρκεια καύσεις

Αρκετά ελαφριά μυρωδιά που πάλι παραμένει αλλά σε μικρότερο βαθμό

(-) Δυσκολία εύρεσης και συλλογής

Αφήνει πολλά στερεά κατάλυπα και πίσσα που μπουκώνουν γρήγορα το καπνηστήρι

Δεν είναι άμεσα προς χρήση μιας και χρειάζεται κοπή και αποξήρανση

Ένα είναι όμως σίγουρο. Όσο πιο λίγο καπνίζουμε τα μελίσσια μας τόσο το καλύτερο και για αυτά και για μας!


2 σχόλια:

  1. Εξαιρετική ανάρτηση. Να προστέσω και κάτι...
    Ο πατέρας μου όταν ήταν παιδί έβραζε την ίσκα πρώτα με στάχτυ και μετά την έβαζε να στεγνώσει. Αυτό το έκαναν για να ανάβει καλύτερα, ευκολότερα και όταν την χτυπάς να πετάει σπίθα.
    βαγγέλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ Βαγγέλη!Ναι,ναι κάπου πρέπει να το διάβασα αυτό με την στάχτη που λες...αν θυμάμαι καλά το βάζανε σε αλυσίβα , παράγωγο της στάχτης..

    ΑπάντησηΔιαγραφή